سنه دويست و ده بيان واقعه مامون و ابن عائشه در آن سال مأمون ابراهيم بن محمد عبد الوهاب بن ابراهيم امام معروف بابن عائشه را دستگير كرد . همچنين محمد بن ابراهيم افريقى و مالك بن شاهى و اتباع آنها را كه براى خلافت و بيعت ابراهيم بن مهدى سعى مىكردند . عمران قطر بلى اسرار آنها را افشا نمود . آنها قصد داشتند كه چون لشكر خارج شود پل را بريده نصر بن شبث را استقبال كنند ( و ضد مامون قيام نمايند ) . عمران توطئه آنها را خبر داد و آنها در ماه صفر گرفتار شدند . نصر بن شبث وارد بغداد شد و هيچ يك از سپاهيان ( از توطئه كرده ) بديدن او نرفت . ابن عائشه را دستگير كردند و مدت سه روز بر در كاخ مامون زير آفتاب دست بسته بازداشت شد . پس از آن مامون دستور داد او را تازيانه زدند و به زندان سپردند مالك بن شاهى را هم تازيانه زدند همچنين ساير ياران و آنها ناگزير نام اتباع و پيروان خود را نوشتند ولى مأمون متعرض آنها نشد و گفت : من اطمينان ندارم كه آنها تهمت نزده باشند و متهمين بىگناه و برى باشند . پس از آن ابن عائشه و مالك و دو تن ديگر را كشت .